จีนเอาจริง! เตรียมส่งคนเหยียบดวงจันทร์ไวกว่าที่คุณคิด (Space Race 2.0)

ย้อนกลับไปในปี 1969 มนุษยชาติได้ไปเหยียบดวงจันทร์เป็นครั้งแรก เรากลับไปที่นั่นอีกสองสามครั้งก่อนจะหมดความสนใจภายในเวลาเพียง 3 ปีสั้นๆ และไม่ได้กลับไปอีกเลยนับตั้งแต่นั้น ล่าสุดฝั่งอเมริกา NASA เพิ่งส่งนักบินอวกาศ 4 คนไปโคจรรอบดวงจันทร์เมื่อสัปดาห์ก่อน และตั้งความหวังว่าจะได้เหยียบผิวดวงจันทร์อีกครั้งภายในปี 2028

แต่เดี๋ยวก่อน! ตอนนี้โครงการอวกาศของอเมริกาไม่ได้ยืนหนึ่งแบบไร้คู่แข่งอีกต่อไปแล้ว เพราะ "จีน" กำลังผงาดขึ้นมาเป็นผู้เล่นหลักในศึกชิงดวงจันทร์รอบที่ 2 (Space Race 2.0) หลังจากที่จีนสามารถส่งคนขึ้นสู่อวกาศได้สำเร็จเมื่อ 23 ปีก่อน โครงการอวกาศของพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และเป้าหมายต่อไปคือการส่งนักบินอวกาศไปปักธงบนดวงจันทร์ให้ได้ภายในปี 2030 นี้!

พระจันทร์สีแดง: ผลงานอวกาศของจีนที่ผ่านมา (Red Moon)

ในช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมา โครงการอวกาศของจีนได้สร้างผลงานระดับโบว์แดงไว้เพียบ ไม่ว่าจะเป็น:

• ส่งรถสำรวจไปวิ่งบนด้านมืดของดวงจันทร์ (Far side of the moon)
• ลงจอดรถสำรวจบนดาวอังคาร (Mars) ได้สำเร็จ
• สร้างสถานีอวกาศที่อยู่อาศัยได้จริงในวงโคจรของโลก (Earth orbit)

เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดชิ้นต่อไปก็หนีไม่พ้น "การลงจอดบนดวงจันทร์" ซึ่งเป็นสิ่งที่มนุษยชาติไม่ได้ทำมานานกว่า 50 ปีแล้ว แม้ว่าเทคโนโลยีของเราจะก้าวล้ำไปไกลแค่ไหนก็ตาม

ขุมพลังขับเคลื่อน: จรวด Long March 10

พระเอกที่จะรับหน้าที่พายานอวกาศจีนพุ่งทะยานสู่ฟ้าคือ จรวด Long March 10 ซึ่งถูกออกแบบมาให้เป็นจรวดแบบ 3 สเตจ (Three-stage design) และมาพร้อมกับบูสเตอร์คู่ในสเตจแรก

จนถึงตอนนี้ จรวด Long March 10 ยังไม่ได้ถูกทดสอบการปล่อยแบบเต็มรูปแบบครับ แต่เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาได้มีการทดสอบเพื่อยืนยันประสิทธิภาพของสเตจแรกไปแล้ว โดยตัวจรวดพุ่งขึ้นไปแตะระดับความสูง 105 กิโลเมตรเหนือพื้นโลก ก่อนจะตกลงสู่ทะเลจีนใต้อย่างปลอดภัย ส่วนการทดสอบบินแบบเต็มรูปแบบในวงโคจร (Full orbital flight) มีกำหนดการคร่าวๆ ภายในปลายปีนี้

รู้จักกับยาน Mengzhou และ Lanyue (The Lunar Vehicles)

แน่นอนว่าจรวดเป็นแค่ส่วนหนึ่งของภารกิจเท่านั้น ส่วนที่สำคัญไม่แพ้กันคือตัวยานอวกาศครับ:

• Mengzhou (เมิ่งโจว): เป็นยานอวกาศที่ทำหน้าที่คล้ายยาน Apollo CSM คือพาลูกเรือไปโคจรรอบดวงจันทร์ สามารถรองรับลูกเรือได้ 6-7 คนขึ้นอยู่กับการจัดรูปแบบ
• Lanyue (หลานเยว่): เป็นยานลงจอดที่จะพานักบินอวกาศจีน (Taikonauts) ลงไปแตะผิวดวงจันทร์จริงๆ และมีแนวโน้มว่าจะบรรทุกรถสำรวจดวงจันทร์ (Lunar rover) ไปด้วย เพื่อให้นักบินสามารถสำรวจพื้นที่ได้กว้างขึ้น

แผนการเดินทางสุดล้ำ: จุดที่น่าสนใจคือ จีนไม่ได้ยิงยานทั้งสองลำไปพร้อมกันด้วยจรวดขนาดยักษ์ลำเดียว แต่จะใช้จรวด Long March 10 สองลำเพื่อปล่อยยาน Lanyue และ Mengzhou แยกกัน! ยานทั้งสองจะเดินทางไปเจอกันและเชื่อมต่อเข้าด้วยกันที่วงโคจรต่ำของดวงจันทร์ (Low lunar orbit)

จากนั้นลูกเรือจะย้ายจาก Mengzhou ไปยัง Lanyue เพื่อทำการลงจอดบนดวงจันทร์ เมื่อทำภารกิจเสร็จสิ้น พวกเขาก็จะบินกลับขึ้นมาเชื่อมต่อกับ Mengzhou อีกครั้งเพื่อเดินทางกลับโลก ส่วนขั้นตอนการลงจอดบนโลกก็จะใช้ร่มชูชีพตกลงสู่มหาสมุทร (Ocean splashdown) คล้ายๆ กับยุค Apollo เลยครับ (อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับการออกแบบยานอวกาศจีน)

โมเดลจำลองยานอวกาศ Mengzhou สำหรับพาลูกเรือโคจรรอบดวงจันทร์

โมเดลจำลองยานลงจอด Lanyue

แผนภาพแสดงโปรไฟล์ภารกิจไปดวงจันทร์ของจีน จะเห็นได้ว่ามีการปล่อยจรวดแยกกันเพื่อลดภาระของจรวดขนาดใหญ่ (Credit: Kaynouky, CC BY-SA 4.0)

ฟิสิกส์เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือใครจะทำสำเร็จก่อน? (The Same Stuff)

จะเห็นได้ว่ารูปแบบภารกิจของจีนไม่ได้แตกต่างจากแผนการไปดวงจันทร์ของชาติอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจครับ เพราะหลักการทางฟิสิกส์พื้นฐานมันไม่ได้เปลี่ยนไปเลยตลอด 50 ปีที่ผ่านมา สิ่งที่ท้าทายคือ "การสร้างยานพาหนะ" ให้ทำงานได้จริงและพาคนไปถึงที่นั่นต่างหาก

นั่นไม่ได้แปลว่ามันง่ายนะครับ ยังคงมีงานอีกเพียบที่ต้องทำเพื่อให้ Long March 10, Lanyue และ Mengzhou พร้อมสำหรับทริปประวัติศาสตร์นี้ ภายใน 4 ปีข้างหน้าเราคงได้เห็นกันว่าจีนจะทำสำเร็จตามกรอบเวลาที่ตั้งไว้หรือไม่

แม้ไทม์ไลน์ปี 2030 จะดูมองโลกในแง่ดีไปนิด แต่บางมุมมันก็ดูจับต้องได้มากกว่าเป้าหมายปี 2028 ของ NASA ซะอีก เวลาเท่านั้นที่จะตอบได้ว่า ธงผืนต่อไปที่จะไปโบกสะบัดบนดวงจันทร์จะเป็นสีแดง-เหลือง หรือสีแดง-ขาว-น้ำเงิน (หรืออาจจะเป็นสีเขียวถ้าจู่ๆ มีประเทศไหนสุ่มเปลี่ยนสีธงชาติขึ้นมา) งานนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับ!